حدیث 1274 و جمع‌بندی این باب (موقت)
1274- 4-[1] مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإسْنادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلی بْنِ مَحْبوبٍ عَنِ الْعَبّاسِ یعْنی ابْنَ مَعْروفٍ عَنْ عَبْدِاللهِ یعْنی ابْنَ الْمُغیرَةِ عَنْ رِفاعَةَ عَنْ أبی‌عَبْدِاللهِ ع قالَ: سَألْتُهُ عَنِ الْأقْطَعِ الْیدِ وَ الرِّجْلِ کَیفَ یتَوَضَّأُ قالَ یغْسِلُ ذَلِکَ الْمَکانَ الَّذی قُطِعَ مِنْهُ.
أقولُ: هَذِهِ الْأحادیثُ مَحْمولَةٌ عَلَی بَقاءِ شَیءٍ مِنَ الْعُضْوِ الَّذی یجِبُ غَسْلُهُ أوْ مَسْحُهُ أوْ عَلَی الِاسْتِحْبابِ لِما مَرَّ[2] ذَکَرَهُ جَماعَةٌ مِنْ عُلَمائِنا[3].
——————————
[1]– التهذیب 1- 359- 1078.
[2]– تقدم فی الباب 15 من هذه الأبواب.
[3]– راجع القواعد للعلامة القواعد 11 و المنتهی 1- 59 و التذکرة 61 و الدروس 4 و الذکری 85 و للزیادة راجع مفتاح الکرامة 1- 245.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به محمد بن علی بن محبوب که معتبر درجه یک است، از عباس بن معروف از عبدالله بن مغیره از رفاعه بن موسی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مل).
هر چند این حدیث شبیه حدیث قبلی است، اما بر خلاف حدیث قبلی ابهام ندارد و به صراحت در مورد وضو است. از امام صادق علیه‌السلام درباره کسی سؤال می‌شود که دست و پایش قطع شده، چگونه وضو بگیرد؟ امام علیه‌السلام هم می‌فرمایند که آن قسمتی را که از آن قطع شده است بشوید. نکات این حدیث، شبیه حدیث قبلی است که، لذا فقط به این نکته اشاره مجدد می‌کنم که این جا هم گویی نظر به شستن «الرجل» دارند که باز مؤیدی است بر برداشت و استنباط ما از نصوص.
* جمع‌بندی این باب (موقت):
اگر کسی قسمتی از مواضع وضویش قطع شده بود، آن مقدار را که مانده است باید طبق احکام وضو، وضو دهد و البته شستن بیش‌تر از آن مانند بالای آرنج مستحب است.