حدیث 1265 و جمع‌بندی این باب (موقت)
1265- 3-[1] وَ رَواهُ الصَّدوقُ بِإسْنادِهِ عَنْ زُرارَةَ عَنْ أبی‌جَعْفَرٍ ع قالَ: قُلْتُ لَهُ أ رَأیتَ ما أحاطَ بِهِ الشَّعْرُ فَقالَ کُلُّ ما أحاطَ بِهِ مِنَ الشَّعْرِ فَلَیسَ عَلَی الْعِبادِ أنْ یطْلُبوهُ وَ لا یبْحَثوا عَنْهُ وَ لَکِنْ یجْرَی عَلَیهِ الْماءُ.
——————————
[1]– الفقیه 1- 44- 88 قطعة من الحدیث 88.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ صدوق این حدیث را به طریق خود در الفقیه به زراره بن اعین که معتبر درجه یک است، روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
این حدیث، بیان دیگری از همان حدیث قبل است و مطلب جدیدی ندارد. البته این جا دیگر مضمره نیست و سؤال از امام باقر علیه‌السلام است که نظرتان درباره آن‌چه مو آن را پوشانده چیست؟ ایشان هم می‌فرمایند که بر بندگان نیست که آن را طلب کنند و پی‌جویی کنند، بلکه آب را بر آن جاری کنند.
* جمع‌بندی این باب (موقت):
نَه تنها خلال محاسن در وضو لازم نیست، بلکه انسان‌ها از رساندن آب به پوست مواضعی که مو آن را احاطه کرده است هم معاف هستند، می‌خواهد پوست زیر محاسن باشد، یا پوست زیر دست.