حدیث 1256
1256- 3-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِاللهِ عَنْ موسَی بْنِ الْحَسَنِ عَنْ أیوبَ بْنِ نوحٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلی بْنِ فَضّالٍ عَنْ مَرْوانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ إسْماعیلَ بْنِ الْفَضْلِ قالَ: رَأیتُ أباعَبْدِاللهِ ع تَوَضَّأ لِلصَّلاةِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ بِأسْفَلِ قَمیصِهِ ثُمَّ قالَ یا إسْماعیلُ افْعَلْ هَکَذا فَإنّی هَکَذا أفْعَلُ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 357- 1069.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به سعد بن عبدالله القمی که معتبر درجه یک است، از موسی بن حسن بن عامر از ایوب بن نوح از حسن بن علی بن فضال از مروان بن مسلم از اسماعیل بن فضل الهاشمی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: موثق (مل).
در این حدیث معتبر، راوی امام صادق علیه‌السلام را می‌بیند که برای نماز وضو گرفتند و بعد آن، صورتشان را با پایین لباسشان مسح کردند. سپس خطاب به راوی فرمودند که ای اسماعیل، این‌گونه عمل کن چرا که من این‌گونه عمل می‌کنم.
در نظر داشته باشید که قمیص‌های آن زمان، تا نزدیک زانو بود و معمولا قمیصِ بین بند ازار و سلوار یا لنگ، تا زانو، روی ازار یا لنگ قرار می‌گرفته ات. یعنی نَه با بدن تماس داشته که کثیف شود یا عرقی شود و نَه با قسمت‌های پایین که خاکی و کثیف شود، برای همین هم نسبت به قسمت‌های میانی لباس، یا آستین و …، تمیزترین قسمت لباس بوده است. چه بسا این حدیث در بیان این موضوع باشد که با این حساب، با حدیث قبل بهتر فهمیده می‌شود.