حدیث 1242 و جمعبندی این باب (موقت)
1242- 3-[1] مُحَمَّدُ بْنُ عَلی بْنِ الْحُسَینِ قالَ: إذا کانَ مَعَ الرَّجُلِ خاتَمٌ فَلْیدَوِّرْهُ فی الْوُضوءِ وَ یحَوِّلُهُ عِنْدَ الْغُسْلِ قالَ وَ قالَ الصّادِقُ ع وَ إنْ نَسیتَ حَتَّی تَقومَ مِنَ الصَّلاةِ فَلا آمُرُکَ أنْ تُعیدَ.
——————————
[1]– الفقیه 1- 51- 107.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام غیر معتبر است.
شیخ صدوق این حدیث را در الفقیه به صورت مرسل نقل کرده است که مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)
این مرسله شبیه روایت قبل است و مطلب جدیدی ندارد، جز اینکه ممکن است اصلا روایت نباشد، بلکه کلام ضیخ صدوق باشد که به روش خودش، فتوایش را شبیه عبارات روایت آورده است.
* جمعبندی این باب (موقت):
تکان دادن النگو، دستبند، انگشتر و مانند اینها، به هنگام وضو و جهت رساندن آب به زیر آن، مستحب و بلکه مستحب مؤکد است، مگر آنکه اینها به اندازهای زیاد باشند که عرفا صدق شستن دست نکند.