حدیث 1229
1229- 3-[1] وَ عَنْ عَلی بْنِ إبْراهیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عیسَی عَنْ یونُسَ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ سِنانٍ عَنْ أبیعَبْدِاللهِ ع قالَ: سَألْتُهُ عَنِ الْجُرْحِ کَیفَ یصْنَعُ صاحِبُهُ قالَ یغْسِلُ ما حَوْلَهُ.
وَ رَواهُ الشَّیخُ بِإسْنادِهِ عَنْ عَلی بْنِ إبْراهیمَ مِثْلَهُ[2].
——————————
[1]– الکافی 3- 32- 2.
[2]– التهذیب 1- 363- 1096.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از علی بن ابراهیم القمی از محمد بن عیسی بن عبید الیقطینی از یونس بن عبدالرحمن از عبدالله بن سنان روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر ابن عبید الیقطینی که ثقه مشروط است که البته مشکلی در اینجا ایجاد نمیکند.
شیخ الطائفه شبیه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به علی بن ابراهیم القمی که معتبر درجه یک است، به باقی سند روایت کرده است.
* * *
علامه مجلسی: حسن (مر). صحیح (مل).
اگر این حدیث را تقطیع شده و مثلا قسمتی از حدیثی مشابه حدیث قبل بگیریم که مطلب جدیدی ندارد. اگر هم مستقل بگیریم، ربطی به جبیره ندارد و به هر حال اگر زخمی بود و نمیشد آن را شست، کافی است اطراف آن را بشوییم و لازم نیست روی زخم را بپوشانیم و بعد روی این جباره را مسح کنیم. شستن زخم، مانند جباره معاف است و فقط باید سایر جاها و اطراف زخم را شست.