حدیث 1219

1219- 13-[1] قالَ وَ روی أنَّ رَسولَ اللهِ ص تَوَضَّأ ثُمَّ مَسَحَ عَلَی نَعْلَیهِ فَقالَ لَهُ الْمُغیرَةُ أ نَسیتَ یا رَسولَ اللهِ ص- فَقالَ لَهُ بَلْ أنْتَ نَسیتَ هَکَذا أمَرَنی رَبّی.
أقولُ: تَقَدَّمَ الْوَجْهُ فی مِثْلِهِ وَ یفْهَمُ مِمّا مَرَّ أنَّ هَذا مَنْسوخٌ بِآیةِ الْوُضوءِ فی سورَةِ الْمائِدَةِ عَلَی تَقْدیرِ کَوْنِ النَّعْلَینِ غَیرَ عَرَبیینِ[2].
——————————
[1]– الفقیه 1- 37- 75.
[2]– تقدم فی الحدیث 6 من هذا الباب.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ صدوق این حدیث را در الفقیه به صورت مرسل نقل کرده است که مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)

سند این حدیث هم معتبر نیست، اما سریع متنش را مرور کنیم و اگر خواستید، خودتان تحلیلش کنید. آمده است که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله وضو گرفتند و بر نعلین مسح کردند. مغیره گفت که آیا فراموش کردید؟ ایشان هم فرمودند بلکه تو فراموش کرده‌ای، این‌گونه پروردگارم امر کرد.
این نکته را هم درباره فرمایش شیخ حر عرض کنم که نمی‌شود این حدیث را منسوخ به آیه وضو دانست، چرا که نسخ مربوط به مسح خفین بوده که رویش کاملا پوشیده است و در ضمن دانستیم که امام علی علیه‌السلام و ائمه بعدی هم بر نعلین، البته نعلینی که شراک دارد و روباز است، مسح می‌کردند.