حدیث 1198

1198- 13-[1] وَ فی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفّارِ عَنِ الْعَبّاسِ بْنِ مَعْروفٍ عَنْ عَلی بْنِ مَهْزیارَ عَنِ الْحُسَینِ[2] بْنِ سَعیدٍ عَنِ الْقاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلی قالَ: سَألْتُ أباعَبْدِاللهِ ع عَنْ رَجُلٍ بَدَأ بِالْمَرْوَةِ قَبْلَ الصَّفا- قالَ یعیدُ أ لا تَرَی أنَّهُ لَوْ بَدَأ بِشِمالِهِ قَبْلَ یمینِهِ فی الْوُضوءِ أرادَ[3] أنْ یعیدَ الْوُضوءَ.
——————————
[1]– علل الشرائع 581- 18.
[2]– فی نسخة- الحسن، (منه قده).
[3]– فی المصدر- أراه.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ صدوق این حدیث را از محمد بن حسن بن احمد بن ولید از محمد بن حسن الصفار از عباس بن معروف از علی بن مهزیار از حسن بن سعید الاهوازی که به اشتباه حسین نوشته شده است، از قاسم بن محمد الجوهری از علی بن ابی‌حمزه البطائنی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر دو نفر آخر. علی بن ابی‌حمزه البطائنی از ثقات مشروط و قاسم بن محمد الجوهری از ثقات درجه دو هستند. با توجه به این‌که ثقه‌ای درجه دو از علی بن ابی‌حمزه روایت کرده است، معلوم نیست از کدام دوره زندگی او است، لذا باید در سند این حدیث توقف کرد.

ما شبیه این روایت را قبلا هم داشتیم و از آن‌جایی که طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر نیست، از آن می‌گذریم.