حدیث 1148
1148- 8-[1] وَ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ عامِرٍ عَنْ عَلی بْنِ مَهْزیارَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یحْیی عَنْ حَمّادِ بْنِ عُثْمانَ قالَ: کُنْتُ قاعِداً عِنْدَ أبیعَبْدِاللهِ ع فَدَعا بِماءٍ فَمَلَأ بِهِ کَفَّهُ فَعَمَّ بِهِ وَجْهَهُ ثُمَّ مَلَأ کَفَّهُ فَعَمَّ بِهِ یدَهُ الْیمْنَی ثُمَّ مَلَأ کَفَّهُ فَعَمَّ بِهِ یدَهُ الْیسْرَی ثُمَّ مَسَحَ عَلَی رَأْسِهِ وَ رِجْلَیهِ وَ قالَ هَذا وُضوءُ مَنْ لَمْ یحْدِثْ حَدَثاً یعْنی بِهِ التَّعَدّی فی الْوُضوءِ.
وَ رَواهُ الشَّیخُ بِإسْنادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یعْقوبَ[2] وَ کَذا کُلُّ ما قَبْلَهُ.
——————————
[1]– الکافی 3- 27- 8.
[2]– لم نعثر علی هذه الروایة لا فی التهذیب و لا فی الاستبصار.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از حسین بن محمد بن عامر از عبدالله بن عامر از علی بن مهزیار از محمد بن یحیی الخزاز از حماد بن عثمان روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به ثقةالاسلام الکلینی که معتبر درجه یک است، به باقی سند الکافی روایت کرده است.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مر).
در این حدیث آمده است که خدمت امام صادق علیهالسلام بودیم که آبی خواستند. پس کفشان را به آب پر کردند و کل صورت را شستند. بعد مشتی دیگر پر کردند و دست راستشان را شستند و همین کار را با دست چپ هم کردند. بعد هم سر و پاهایشان را مسح کردند و فرمودند این وضوی کسی است که چیز جدیدی نیاورد. در پایان روایت، عبارتی هست که قاعدتا توضیح راوی است. یعنی اشاره به تعدی در وضو داشتند.
اینجا خوب است که مسألهای را باب بدعت در وضو عرض کنم؛
دریافتیم که وضو، دو شستن دارد و دو مسح کردن و یک بار هر کدام هم لازم است. حالا اگر کسی آمد و ادعا کرد که خیر؛ دو بار یا بیشتر لازم است، آن وقت میشود مصداق بدعت، اما اگر کسی گفت یک بار لازم است، اما دو بار یا بیشتر اشکالی ندارد، تا اینجا نَه تنها دلیلی بر بدعت بودن آن نداریم که اتفاقا دیدیم دلایلی بر جواز آن هست. مانند همان روایت 1021 که موضوع حب الهی را در باب تعداد شستنها و مسح کردنها بیان میکرد.
این «لَمْ یحْدِثْ حَدَثاً» و معنای آن را در نظر داشته باشید که در یکی از روایات بعدی با آن کار داریم.