حدیث 1140 و جمعبندی این باب (موقت)
1140- 3-[1] عَبْدُاللهِ بْنُ جَعْفَرٍ فی قُرْبِ الْإسْنادِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبوبٍ عَنْ أبیجَریرٍ الرَّقاشی قالَ: قُلْتُ لِأبیالْحَسَنِ موسَی ع کَیفَ أتَوَضَّأُ لِلصَّلاةِ فَقالَ لا تَعَمَّقْ فی الْوُضوءِ وَ لا تَلْطِمْ[2] وَجْهَکَ بِالْماءِ لَطْماً الْحَدیثَ.
——————————
[1]– قرب الإسناد 129، و أورده بتمامه فی الحدیث 22 من الباب 15 من أبواب الوضوء.
[2]– اللطم- الضرب علی الوجه ببطن الراحة، (منه قده).
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه دو است.
عبدالله بن جعفر الحمیری این حدیث را از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از حسن بن محبوب از ابوجریر الرقاشی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر ابوجریر الرقاشی که از ثقات درجه دو است.
قسمت دوم این حدیث شبیه حدیث قبل است، اما قسمت اولش مطلب اضافهای دارد. از امام کاظم علیهالسلام درباره کیفیت وضو سؤال شد و ایشان فرمودند که در وضو تعمق نکنید و با آب به صورتتان ضربه نزنید. قسمت دوم که شبیه روایت قبل میشود، اما نکتهای را درباره «تعمق» عرض کنم. ذیل تفسیر سوره اخلاص و یکی دو جای دیگر، به موضوع «اقوام متعمقون» پرداختیم و اینمه بر خلاف ظاهر این تعمقها، چیز مطلوبی نیست. اگر یادتان باشد گفتیم که «عمق» در لغت عرب، ظهور در عمق بسیار زیاد و بیش از اندازه دارد که عقلا و نقلا مذموم است. اینجا هم «تعمق» باز منفی دارد. مثلا وسواس؛ یا افراط در استفاده از آب و اسراف و از این دست مسائل. وضو را باید درست، اما راحت و معمولی گرفت و نباید به قول امام علیهالسلام در آن تعمق کرد.
* جمعبندی این باب (موقت):
خلاصه این باب را ذیل همین حدیث آخر میتوان ملاحظه کرد.