حدیث 1086

1086- 5-[1] وَ عَنْهُمْ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ شاذانَ بْنِ الْخَلیلِ النَّیسابوری عَنْ مَعْمَرِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أبی‌جَعْفَرٍ ع قالَ: یجْزی مِنَ الْمَسْحِ عَلَی الرَّأْسِ مَوْضِعُ ثَلاثِ أصابِعَ وَ کَذَلِکَ الرِّجْلُ[2].
——————————
[1]– الکافی 3- 29- 1.
[2]– فی نسخة- الرجلین، (منه قده).

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه دو است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از عدة من اصحابنا از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از شاذان بن خلیل النیسابوری از معمر بن عمر بن عطاء روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر نفر آخر که از ثقات درجه دو است.
* * *
علامه مجلسی: مجهول (مر).

این حدیث هم عملا چیزی به آن‌چه پیش از این داشتیم و استنباط کردیم، کم و زیاد نمی‌کند. امام علیه‌السلام می‌فرمایند که مسح بر سر، به اندازه موضع سه انگشت مجاز است، پا هم همین‌طور است. می‌دانیم که اثبات شیء، نفی ما عدا نمی‌کند، پس این‌که این‌ها، به اندازه سه‌انگشت مجاز می‌دانند، نشان عدم جواز بیش‌تر یا کمتر نیست، بلکه بر اساس روایات قبلی دانستیم که نَه تنها کم‌تر و بیش‌تر آن مجاز است، بلکه بیش‌تر آن، مستحب هم هست.