حدیث 1082

1082- 1-[1] مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنِ الْمُفیدِ عَنِ ابْنِ قولَوَیهِ عَنْ أبیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِاللهِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عیسَی عَنِ الْعَبّاسِ بْنِ مَعْروفٍ عَنْ عَلی بْنِ مَهْزیارَ عَنْ حَمّادِ بْنِ عیسَی عَنْ بَعْضِ أصْحابِهِ عَنْ أحَدِهِما ع فی الرَّجُلِ یتَوَضَّأُ وَ عَلَیهِ الْعِمامَةُ قالَ یرْفَعُ الْعِمامَةَ بِقَدْرِ ما یدْخِلُ إصْبَعَهُ فَیمْسَحُ عَلَی مُقَدَّمِ رَأْسِهِ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 90- 238، و الاستبصار 1- 60- 178 و أورده فی الحدیث 3 من الباب 22 من هذه الأبواب.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه دو است.
شیخ الطائفه این حدیث را از شیخ مفید از جعفر بن محمد بن قولویه از پدرش از سعد بن عبدالله القمی از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از عباس بن معروف از علی بن مهزیار از حماد بن عیسی از بعض اصحابه روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر بعض اصحاب حماد به عیسی که ابتداء مجهول است، اما به واسطه او، توثیق درجه دو می‌شود.
* * *
علامه مجلسی: مرسل کالصحیح، لأنه مرسل حماد (مل).

این حدیث، همان حدیث 1068 است، لذا به همان‌جا مراجعه بفرمایید.