حدیث 1080

1080- 8-[1] مُحَمَّدُ بْنُ عَلی بْنِ الْحُسَینِ قالَ: قالَ أبوجَعْفَرٍ ع مَسَحَ أمیرُالْمُؤْمِنینَ ع عَلَی النَّعْلَینِ وَ لَمْ یسْتَبْطِنِ الشِّراکَینِ.
وَ رَواهُ الشَّیخُ کَما یأْتی[2].
——————————
[1]– الفقیه 1- 43- 86.
[2]– یأتی فی الحدیث 6 من الباب 24 و الحدیث 11 من الباب 38 من أبواب الوضوء.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ صدوق این حدیث را در الفقیه به صورت مرسل نقل کرده است که مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)
شیخ الطائفه هم شبیه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به احمد بن محمد بن حسن بن ولید که معتبر درجه یک است، از پدرش از سعد بن عبدالله القمی از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از عبدالله بن محمد الحجال از ثعلبه بن میمون از زراره بن اعین روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
مجلسی اول: رواه الشیخ فی الصحیح (رو).

این حدیث هم مانند احادیث معتبر قبلی است که مسح بر نعلین بندی را مجاز دانسته و لزومی ندارد که دست را زیر بندها ببریم و این بدین معنا است که لازم نیست از نوک یکی از انگشتان تا کعبین را به تمامه مسح کرد و همین‌که مقداری مسح شود، کافی است.