حدیث 1071

1071- 6-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ عَنْ فَضالَةَ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ أبی‌الْعَلاءِ قالَ: قالَ أبوعَبْدِاللهِ ع امْسَحِ الرَّأْسَ عَلَی مُقَدَّمِهِ وَ مُؤَخَّرِهِ.
أقولُ: حَمَلَهُ الشَّیخُ عَلَی التَّقیةِ وَ تَقَدَّمَ وَجْهانِ فی مِثْلِهِ فی حَدیثِ مَسْحِ الْأُذُنَینِ[2].
——————————
[1]– التهذیب 1- 62- 170.
[2]– تقدم فی الحدیث 3 من الباب 18 من هذه الأبواب.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، از فضاله بن ایوب از حسین بن ابی‌العلاء روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: حسن (مل).

این روایت هم شبیه روایت قبل است و لزومی ندارد آن را حمل بر تقیه کنیم. اولا این‌که شاید مربوط به وضو نباشد. مثلا مربوط به غسل باشد. مسح فقط در وضو نیست، مسح یا همان دست کشیدن، در شستن‌های وضو و ارکان غسل هم هست. در ضمن، دیدیم که حداقل مسح سر بر جلوی آن است، تازه مقداری از آن هم کافی است و بیش‌ترش هم مشکلی ندارد. این حدیث، حتی اگر درباره وضو هم باشد، دارد مقداری بیش‌تر از حداقل را می‌گوید.

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه