حدیث 1066
1066- 1-[1] مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ عُبَیدِاللهِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ عَنْ أبیهِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ عَنِ ابْنِ أبیعُمَیرٍ عَنْ أبیأیوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أبیعَبْدِاللهِ ع قالَ: مَسْحُ الرَّأْسِ عَلَی مُقَدَّمِهِ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 62- 171، و الاستبصار 1- 60- 176.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را از حسین بن عبیدالله الغضائری از احمد بن محمد بن یحیی العطار از پدرش از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از حسین بن سعید الاهوازی از محمد بن ابیعمیر از ابوایوب الخزاز از محمد بن مسلم روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مل).
در این حدیث تصریح شده است که مسح سر بر جلوی آن است، اما اینکه آیا حداکثر مسح سر را میگویند، یا حداقل آن را، معلوم نیست. همینطور اینکه همه مقدم سر باید مسح شود، یا مقداری از آن هم کافی است. پس فعلا برویم سراغ روایات بعدی.