حدیث 1055
1055- 2-[1] وَ بِهَذا الْإسْنادِ عَنْ حَمّادِ بْنِ عُثْمانَ عَنْ أبیعَبْدِاللهِ ع قالَ: لا بَأْسَ بِمَسْحِ الْقَدَمَینِ مُقْبِلاً وَ مُدْبِراً.
——————————
[1]– التهذیب 1- 83- 217.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به سعد بن عبدالله القمی که معتبر درجه یک است، از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از عباس به معرو از محمد بن ابیعمیر از حماد بن عثمان روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مل).
این حدیث هم مثل قبلی روان است. قبلی دستوری کلی در مورد مسحها بود، چه مسح سر و چه مسح پا، این یکی به طور خاص، در مورد مسح قدمین است.
اینجا یک نکته مهم داریم. در آیه وضو، در مورد مسح پاها آمده بود: «وَ أرْجُلکُمْ إلَی الْکَعْبَینِ». از این روایت و روایت قبلی و بعدی، معلوم میشود که «إلی» در اینجا، در بیان جهت نیست و فقط دارد محدوده را بیان میکند، لذا شاید بتوان این را قرینهای گرفت که بر اینکه در «فَاغْسِلوا وُجوهَکُمْ وَ أیدیکُمْ إلَی الْمَرافِقِ» هم، «إلی» فقط در بیان محدوده است و نه جهت و به دنبال آن، این را تأییدی گرفت بر اینکه وقتی جهت در «إلی» مسح پا مهم نیست، پس در «إلی» مرافق هم مهم نیست. البته پیش از این تکلیف کاملا روشن شد و این تنها قرینهای است برای تقویت آن.