حدیث 1051

1051- 2-[1] وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یحْیی عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضّالٍ عَنِ ابْنِ بُکَیرٍ عَنْ زُرارَةَ قالَ: سَألْتُ أباجَعْفَرٍ ع قُلْتُ إنَّ أُناساً یقولونَ إنَّ بَطْنَ الْأُذُنَینِ مِنَ الْوَجْهِ وَ ظَهْرَهُما مِنَ الرَّأْسِ فَقالَ لَیسَ عَلَیهِما غَسْلٌ وَ لا مَسْحٌ.
مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإسْنادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یعْقوبَ مِثْلَهُ[2] وَ کَذا الَّذی قَبْلَهُ.
——————————
[1]– الکافی 3- 29- 10.
[2]– التهذیب 1- 55- 156، و التهذیب 94- 249. و الاستبصار 1- 63- 187.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از محمد بن یحیی العطار از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از حسن بن علی بن فضال از عبدالله بن بکیر از زراره بن اعین روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
شیخ الطائفه هم شبیه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به ثقةالاسلام الکلینی که معتبر درجه یک است، به باقی سند روایت کرده است.
* * *
علامه مجلسی: موثق کالصحیح (مر). موثق (مل).

در این حدیث آمده است که گروهی بر این باور هستند که داخل دو گوش از وجه است و ظاهر آن‌ها از رأس. طبیعتا امام هم هر دو را انکار می‌کنند و می‌فرمایند که نَه شستنشان لازم است و نَه مسح کردنشان، حالا سؤال این است که آیا مطلب، در مورد وضو است؟ یا غسل؟ در آینده اگر ببینیم شستن ظاهر گوش‌ها در غسل لازم است، پس قاعدتا این حدیث درباره وضو است، اگر دیدیم لازم نیست، شاید در مورد غسل باشد.