سوره اعراف – آیه 89
قَدِ افْتَرَیْنا عَلَی اللّهِ کَذِباً إنْ عُدْنا فی مِلَّتِکُمْ بَعْدَ إذْ نَجّانا اللّهُ مِنْها وَ ما یَکونُ لَنا أنْ نَعودَ فیها إلاَّ أنْ یَشاءَ اللّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَیْءٍ عِلْماً عَلَی اللّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنا افْتَحْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ (89)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
اگر، از آن پس که خدا ما را از آیین شما، رهایی داده بدان بازگردیم در باره خدا دروغی ساختهایم، ما را نزد که بدان بازگردیم، مگر خدا پروردگارمان بخواهد که دانش پروردگار ما بهمه چیز رساست و ما کار خویش را بخدا واگذاشتهایم. پروردگارا! میان ما و قوممان بحق داوری کن که تو بهترین داورانی (89)
اگر بعد از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده [باز] به کیش شما برگردیم، در حقیقت به خدا دروغ بستهایم و ما را سزاوار نیست که به آن بازگردیم، مگر آنکه خدا، پروردگار ما بخواهد. [که] پروردگار ما از نظر دانش بر هر چیزی احاطه دارد. بر خدا توکل کردهایم. بار پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داوری کن که تو بهترین داورانی.» (89)
اگر ما به آیین شما درآییم (بگوییم خدا شریک دارد) پس از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده، به یقین بر خداوند دروغ بستهایم، و هرگز ما را نرسد که به آن درآییم مگر آنکه خدای پروردگار ما بخواهد (که هرگز نخواهد خواست) پروردگار ما از نظر علم و آگاهی بر همه چیز احاطه دارد ما بر خدا توکل کردیم پروردگارا میان ما و قوم ما به حق و درستی داوری کن و فیصله ده، که تو بهترین داوران و فیصله دهندگانی. (89)