سوره آل عمران – آیه 159 و 160
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
بمرحمت خدا با آنها نر- مخو شدهای، اگر خشن بودی و سختدل از دور تو پراکنده میشدند، آنها را ببخش و برایشان آمرزش بخواه، و در کار جنگ با آنها کنکاش کن و چون مصمم شدی بخدا توکل کن که خدا توکل کنان را دوست دارد (159) اگر خدای نصرتتان دهد، هیچکس بر شما چیره نشود و اگر رهاتان کند کیست که پس از وی نصرتتان دهد پس مؤمنان باید بخدا توکل کنند. (160)
پس به [برکت] رحمت الهی، با آنان نرمخو [و پر مهر] شدی، و اگر تندخو و سختدل بودی قطعا از پیرامون تو پراکنده میشدند. پس، از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه، و در کار [ها] با آنان مشورت کن، و چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن، زیرا خداوند توکل کنندگان را دوست میدارد. (159) اگر خدا شما را یاری کند، هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد و اگر دست از یاری شما بردارد، چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد کرد؟ و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند. (160)
پس به برکت رحمتی از جانب خداوند با آنها (امت خود) نرمخو شدی، و اگر بد خلق و سختدل بودی حتما از دورت پراکنده میشدند. پس، از آنها درگذر و برایشان آمرزش طلب و در کارها با آنان مشورت نما، و چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن، که بیتردید خداوند توکل کنندگان را دوست دارد. (159) اگر خداوند شما را یاری کند هیچ کس بر شما پیروز نگردد، و اگر شما را واگذارد پس کیست آن که شما را پس از وی یاری دهد؟! و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل نمایند. (160)
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کُنْتَ فَظّاً غَلیظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضّوا مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فی الْأمْرِ فَإذا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّهِ إنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ (159)
إنْ یَنْصُرْکُمُ اللّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ وَ إنْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذا الَّذی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ عَلَی اللّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنونَ (160)