سوره آل عمران – آیه 135 و 136

وَ الَّذینَ إذا فَعَلوا فاحِشَةً أوْ ظَلَموا أنْفُسَهُمْ ذَکَروا اللّهَ فَاسْتَغْفَروا لِذُنوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنوبَ إلاَّ اللّهُ وَ لَمْ یُصِرّوا عَلی ما فَعَلوا وَ هُمْ یَعْلَمونَ (135)

أولئِکَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِها الْأنْهارُ خالِدینَ فیها وَ نِعْمَ أجْرُ الْعامِلینَ (136)

و کسانی که هنگامی که انجام دهند زشتی را، یا ظلم کنند خودشان را، یاد آورند الله را، پس طلب آمرزش کنند برای گناهانشان و کیست که می‌آمرزد گناهان را مگر الله و اصرار نمی‌ورزند به آن‌چه انجام دادند در حالی که علم دارند. (135) آن‌ها جزایشان آمرزشی است از (جانب) پروردگارشان و بهشت‌هایی که جریان دارد از زیر آن نهرها، جاودانه‌ هستتد در آن و خوب اجری است عمل‌کنندگان را. (136)

و آنها که چون ناروایی کردند یا بخویشتن ستم کردند، خدا را یاد کنند و از گناهان خویش آمرزش طلبند «و جز خدا کیست که گناهان را بیامرزد» و بر آنچه کرده‏اند، دانسته اصرار نورزند، (135) پاداش آنها آمرزش پروردگارشان است با بهشتها که در آن جویها روانست که جاودانه در آن باشند. و چه نیکست پاداش نکو کاران. (136)

و آنان که چون کار زشتی کنند، یا بر خود ستم روا دارند، خدا را به یاد می‏آورند و برای گناهانشان آمرزش می‏خواهند- و چه کسی جز خدا گناهان را می‏آمرزد؟ و بر آنچه مرتکب شده‏اند، با آنکه می‏دانند [که گناه است‏]، پافشاری نمی‏کنند. (135) آنان، پاداششان آمرزشی از جانب پروردگارشان، و بوستانهایی است که از زیر [درختان‏] آن جویبارها روان است. جاودانه در آن بمانند، و پاداش اهل عمل چه نیکوست. (136)

و آنان که چون کار زشتی (گناه کبیره‏ای) انجام دهند و یا (به گناه صغیره‏ای) بر خود ستم نمایند، خدا را به یاد آرند و برای گناهان خود آمرزش خواهند- و کیست جز خداوند که گناهان را ببخشد؟- و بر آنچه کرده‏اند در حالی که می‏دانند اصرار نمی‏ورزند. (135) آنها پاداششان آمرزشی است از جانب پروردگارشان و بهشت‏هایی که از زیر (ساختمان و درختان) آنها نهرها جاری است، جاودانه در آن باشند، و خوب پاداشی است پاداش این عمل‏کنندگان. (136)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه