سوره بقره – آیه ۱۶۰ تا ۱۶۲

إلاَّ الَّذینَ تابوا وَ أصْلَحوا وَ بَیَّنوا فَأولئِکَ أتوبُ عَلَیْهِمْ وَ أنا التَّوّابُ الرَّحیمُ (۱۶۰)

إنَّ الَّذینَ کَفَروا وَ ماتوا وَ هُمْ کُفّارٌ أولئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللّهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النّاسِ أجْمَعینَ (۱۶۱)

خالِدینَ فیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرونَ (۱۶۲)

مگر کسانی که توبه کردند و به اصلاح پرداختند و (حق را) آشکار نمودند. پس آن‌ها (هستند که) توبه می‌پذیرم آن‌ها را و من بسیار توبه‌پذیر همیشه بخشاینده (بر مؤمنان) هستم. (۱۶۰) به یقین کسانی که کفر ورزیدند و مردند در حالی که کافران بودند، آن‌ها (هستند که) بر آن‌ها باد لعنت الله و ملائکه و مردم، همگی. (۱۶۱) جاودانه هستند در آن. تخفیف داده نشود بر آن‌ها عذاب و و نَه مهلت داده شوند. (۱۶۲)

مگر آنها که توبه کنند و باصلاح پردازند و توضیح دهند، که بر آنها ببخشایم که من بخشنده و مهربانم (۱۶۰) کسانی که کافرند و کافر بمیرند لعنت خدا و فرشتگان و مردم یکسره بر آنها باد (۱۶۱) جاودانه در لعنتند، عذابشان سبک نشود و مهلت نیابند (۱۶۲)

مگر کسانی که توبه کردند، و [خود را] اصلاح نمودند، و [حقیقت را] آشکار کردند، پس بر آنان خواهم بخشود و من توبه‏پذیر مهربانم. (۱۶۰) کسانی که کافر شدند، و در حال کفر مردند، لعنت خدا و فرشتگان و تمام مردم بر آنان باد. (۱۶۱) در آن [لعنت‏] جاودانه بمانند نه عذابشان کاسته گردد، و نه مهلت یابند. (۱۶۲)

مگر کسانی که توبه کردند و به اصلاح (تباهکاری‏های خود) پرداختند و (آنچه را کتمان کرده بودند) بیان نمودند، پس توبه آنها را می‏پذیرم و البته منم که بسیار عطوف و توبه‏پذیر و مهربانم. (۱۶۰) به یقین کسانی که کفر ورزیدند و در حال کفر مردند لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنها باد. (۱۶۱) جاودانه در آن (لعنت) باشند، نه عذابی از آنها کاسته گردد و نه مهلت داده شوند (تا پوزش طلبند). (۱۶۲)

کلیدواژه‌ها:

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه